Tuesday, 23 August 2022

மேட்டுகுடி பாட்டாளி சிந்தனையில் உள்ள புதிய பாதையினரின் குட்டி முதலாளித்துவ போக்கை எதிர்த்து

     புதிய பாதையினர் மீதான விமர்சனம் வைத்து நான்கு ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டது. இதற்கு எந்த வகையிலும் அவர்கள் பதிலளிக்கவில்லை. இப்போது எழுதுவதும் அவர்களின் பதிலை நோக்கி அல்லாது, புதிய பாதையினரின் மார்க்சியமல்லாத போக்கை அம்பலப்படுத்துவதற்கே ஆகும்.

ஏகாதிபத்திய கார்ப்பரேட்டுக்கு எதிராக புதிய பாதையினர் மக்கள் கார்ப்பரேட் அமைப்பதாக கூறுகின்றனர். ஏகாதிபத்திய முதலாளிகள் உடன் இருக்கும் ஏகாதிபாத்திய முதலாளிகளுடன் போட்டியிட்டு, அவர்களை அழிக்க முயற்சிக்கின்றனர். ஜீயோ அலைபேசி முதலாளித்துவம் மற்ற அலைபேசி முதலாளித்துவத்தை அழிக்க முற்படுவதை நாம் நேரடியாக பார்க்கிறோம்.

அப்படி இருக்க, புதிய பாதையினர் கூறுகிற மக்கள் கார்ப்பரேட் அமைப்பதை ஏகாதிபத்தியம் பார்த்துக் கொண்டிருக்குமா?

  ஏகாதிபத்தியம் செயல்படுவதற்கு தேவைப்படுகிற மேல்கட்டமைப்பான அரசு, காவல்துறை, சட்டத்துறை, நீதித்துறை, சிறைத்துறை போன்றவை இருக்கிறது. ஏகாதிபத்திய கார்ப்பரேட்டை எதிர்த்து புதிய பாதையினர் அமைக்கும் மக்கள் கார்ப்பரேட்டுக்கு மேல்கட்டமைப்பு தேவை. அவைகள் இல்லாமல் எப்படி மக்கள் கார்ப்பரேட்டைக் காப்பாற்ற முடியும் என்பதே எனது கேள்வி. இது மார்க்சிய அடிப்படையிலான கேள்வி.

    இப்படி கேள்வி கேட்டால், இது மனப்பாட மார்க்சியம் என்று கூறிவிட்டு, இதற்கு பதிலளிக்காமல் கேள்வியை தட்டகழிக்கின்றனர் புதிய பாதையினர்.

அரசு என்பது சமூகத்தில் எப்போது தோன்றியது அதன் வேலை என்ன என்பதை மார்க்சியம் தெளிவாக கூறியுள்ளது.

 லெனின்:-

“அரசின் வரலாற்றுப் பாத்திரம் குறித்தும், அரசு என்றால் என்ன வென்பது குறித்தும் மார்க்சியத்தின் அடிப்படை கருத்தினை இது தெட்டத் தெளிவாய் எடுத்துரைக்கிறது. வர்க்கப் பகைமைகள் இணக்கம் காண முடியாதவை ஆனதன் விளைவும் வெளியீடுமே அரசு. எங்கே, எப்பொழுது, எந்த அளவுக்கு வர்க்கப் பகைமைகள் புறநிலைக் காரணங்களால் இணக்கம் காண முடியாதவை ஆகின்ற னவோ, அங்கே, அப்பொழுது, அந்த அளவுக்கு அரசு உதித்தெழு கிறது. எதிர்மறையில் கூறுமிடத்து, அரசு ஒன்று இருப்பதானது வர்க்கப் பகைமைகள் இணக்கம் முடியாதவையாய் இருத்தலை நிரூபிக்கிறது”

(அரசும் புரட்சியும்)

 உழைக்கும் மக்களுக்கும் உழைப்பைப் பெறும் முதலாளிக்கும் இடையே இணக்கம் காணமுடியாத விளைவே இன்றைய அரசு. ஆகவே இந்த அரசு முதலாளித்துவத்துக்கான அரசு, உழைக்கும் மக்களுக்கானது கிடையாது. இதை பல நேரங்களில் உழைக்கும் மக்கள் நேரடியாக உணர்ந்துள்ளனர். இந்த அனுபவத்தை புதிய பாதையினர் கணக்கில் கொள்ளாது மக்கள் கார்ப்பரேட் அமைப்பது பற்றி பேசிவருகின்றனர்.

 வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாதத்தில் காணப்படும் அடித்தளம் மேற்கட்டமைப்பு என்கிற கோட்பாட்டை புதிய பாதையினர் புரிந்து கொள்ளாது, உற்பத்தியில் ஈடுபடுதைப் பற்றி பேசுகின்றனர். மார்க்சிய அடிப்படைகளை வெறும் மனப்பாட மார்க்சியமாகப் பார்க்கின்றனர். அதில் உள்ள நுட்பமானது எதவும் புதிய பாதையினருக்கு புரியவில்லை.

 ஏகாதிபத்தியத்துக்கு இடையேயான போட்டி கடுமையாக இருக்கிறது. அதில் பல பெரிய கம்பெனிகளே அழிந்து போகிறது. இந்நிலையில் புதிய பாதையினரின் மக்கள் கார்ப்பரேட்டை ஏகாதிபத்திய கம்பெனிகள் சும்மா பார்த்துக் கொண்டிருக்குமா?

 அடிப்படையிலேயே இது சாத்தியமற்றது என்பது தெரிகிறது. இந்தக் கேள்வியை நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எழுப்பினேன். கேள்வியை ஒட்டி எந்த பதிலையும் புதிய பாதையினர் தரவில்லை. பதில் தராவிட்டாலும் பரவாயில்லை, புதிய பாதையினரின் நோக்கம் எப்படி அப்பாவித்தனமாக இருக்கிறது என்பதை அம்பலப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கே தொடர்ந்து விமர்சிக்கப்படுகிறது.

 நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எழுப்பிய கேள்வி பதிலளிக்காமல், இன்றும் அதே மாதிரி கேள்வியையே எழுப்பி வருகின்றனர் புதிய பாதையினர்.

 அண்மையில் அமரன் சமரன் எழுப்பியக் கேள்வி?

 //முதலாளிய கார்பரேட்களை வீழ்த்த, மக்கள் இணைந்து முதலாளிகளற்ற மக்களுடமை நிறுவனங்களை மக்களே உருவாக்க முயற்சிக்க வேண்டுமா?

 

உழைக்கும் மக்களுடமை நிறுவனங்கள் மூலம் அடித்தட்டு மக்களை ஒன்று சேர்த்து, அவற்றின் சமூக பொருளாதார பின் புலத்தில் சோசலிச சமூகத்தை, புரட்சியை நோக்கி புரட்சியாளர்களும், மக்களும், மார்க்சீயர்களும் முன்னேற நான், நாங்கள் கோட்பாடுகள், திட்டங்கள் வகுத்து ஆக்கப்பூர்வமாக செயல் படணுமா?

 

இதுதான், இப்போதைய நமது விவாதத்தின் சாரப்பொருள். இது மார்க்சீய லெனினியத்திற்கு எவ்வகையில் எதிரானது?. இதற்காவது சுற்றி வளைக்காமல் நேரடியாக பதில் சொல்லுங்கள்//

       நான் எப்போதுமே சுற்றி வளைப்பதில்லை, புதிய பாதையினருக்கு எழுதிய முதல் விமர்சனம் பாயின் டு பாயின்டாக (point to point) எழுதி இருக்கிறேன். அதை  பலர் படித்து புரிந்கொண்டுள்ளனர், ஆனால் புதிய பாதையினருக்கு பாயின் டு பாயின்டாக இருப்பதை வளவள என்று இருப்பதாக கூறுகின்றனர். விமர்சனத்தை எதிர்கொள்ளும் தைரியம் இல்லாததால் இப்படி கூறுகின்றனர்.

        சொத்துடைமை சமூகத்தில், உடைமை சார்ந்த உற்பத்திக்கும் வினியோகத்துக்கும் உள்ள இயக்கவியல் தொடர்பைப் புரிந்து கொள்ளாத புதிய பாதையினர் மக்களுடைமை என்று கூறுகின்றனர். உடைமை தன்மையுடன் + மக்கள் என்று சேர்ப்பதினாலேயே அதன் உடைமை நிலை மாறிவிடுமா?

        பொதுவுமை சமூகம் என்றால் அதற்கான மேற்கட்டமைப்பு உருவாக்கப்பட்டிருக்கும், முதலாளித்துவ சமூகத்தில் எப்படி மக்கள் உடைமை இருக்க முடியும்?.

 புதிய பாதையினர் எழுப்புகிற கேள்விகள் மார்க்சிய அடிப்படையைப் புரிந்த கொள்ளவில்லை என்பதை வெளிப்படுத்திவிடுகிறது.

 அமரன் சமரன் எழுப்பும் மூன்று கேள்விகள்

 1. சமூக மாற்றம் எப்போதும், எங்கும் புரட்சிகளால் மட்டும் தான் நடக்குமா?.

 2. 100 ஆண்டுகளுக்கு முன் தோழர் லெனின் சொன்ன படி, முதலாளித்துவத்தின் உச்சக்கட்ட நிலையை அடைந்த ஏகாதிபத்தியம், அதே உச்சக்கட்ட நிலையில் நூறாண்டுகளுக்கு மேலாக நீடிக்க முடியுமா?

 3. தோழர் லெனின் சொன்ன படி ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு  இடையே நடந்த இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பின், ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு இடையே போர், உலகப்போர் இதுவரை ஏற்படாதது ஏன்?...

 முதல் கேள்வி தற்காலத்தில் ஏன் கேட்கின்றனர் என்கிற விளக்கம் ஏதும் இல்லை. ஆனால் ரத்த புரட்சி இல்லாமல் சமாதானமாக மாற்றம் செய்வதை கம்யூனிஸ்டுகள் எப்போதும் மறுப்பதில்லை. ஆனால் சூழ்நிலைமையே இறுதியில் போராட்ட வடிவத்தைத் தீர்மானிக்கும். அணுகுண்டை வைத்து புதிய பாதையினர் புரட்சியை கண்டு அஞ்சுவார்கிறார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை. அதனால் புரட்சி என்பது புதிய பாதையினருக்கு ஒவ்வாமையே.

 சமாதானம் - புரட்சி  ஆகியவைப் பற்றி எங்கெல்ஸ் கூறுவதைப் பார்ப்போம்

 

“தனியார் சொத்துடைமையைச் சமாதான முறையில் ஒழிப்பது நடைபெறக்கூடும் எனில் அது விரும்பத்தக்கதே. இதைக் கம்யூனிஸ்டுகள் கட்டாயம் எதிர்க்க மாட்டார்கள். சதித்திட்டங்கள் எல்லாம் பயனற்றவை என்பது மட்டுமின்றிக் கேடு விளைவிப்பவை என்பதையும் கம்யூனிஸ்டுகள் நன்றாக அறிவார்கள். புரட்சிகள் திட்டமிட்டோ தன்னிச்சையாகவோ உருவாக்கப்படுவதில்லை என்பதையும், மாறாக அவை எங்கும் எப்போதும், தனிப்பட்ட கட்சிகள் மற்றும் மொத்த வர்க்கங்களின் விருப்பம் அல்லது கட்டளையைச் சாராத முற்றிலும் சுதந்திரமான புற நிகழ்வுகளின் இன்றியமையாத விளைவே என்பதையும் அவர்கள் மிக நன்றாகவே அறிவார்கள்.

 

ஆனால், அதே வேளையில், ஏறத்தாழ எல்லா நாகரிகமடைந்த நாடுகளிலும் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் வளர்ச்சி பலவந்தமாக அடக்கப்படுகிறது என்பதையும், இந்த வகையில் கம்யூனிசத்தின் எதிராளிகள் தங்களின் முழுப் பலத்தோடு ஒரு புரட்சி உருவாவதற்கே பாடுபடுகிறார்கள் என்பதையும் கம்யூனிஸ்டுகள் காண்கிறார்கள். ஒடுக்கப்பட்ட பாட்டாளி வர்க்கம் இறுதியில் ஒரு புரட்சியை நோக்கித் தள்ளப்படுமானால், கம்யூனிஸ்டுகளாகிய நாங்கள், பாட்டாளிகளின் நலன்களைப் சொல்மூலம் பாதுகாத்து வருவதைப்போல் செயல்மூலமும் பாதுகாத்து நிற்போம்.”

(கம்யூனிசக் கோட்பாடுகள்)

 மனிதநேய மார்க்சியரான புதிய பாதையினர் புரட்சியைக் கண்டு அஞ்சுவார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

 2. 100 ஆண்டுகளுக்கு முன் தோழர் லெனின் சொன்ன படி, முதலாளித்துவத்தின் உச்சக்கட்ட நிலையை அடைந்த ஏகாதிபத்தியம், அதே உச்சக்கட்ட நிலையில் நூறாண்டுகளுக்கு மேலாக நீடிக்க முடியுமா?

 இந்தக் கேள்வியை ஒரு மார்க்சியவாதி கேட்கமாட்டான், மார்க்சியத்தைப் புரிந்து கொள்ளாத அல்லது ஏற்றுக் கொள்ளதவர்களே இது போன்று கேள்வியை எழுப்புவர்.

 உச்சக்கட்டம் அழுகல் என்கிற வார்த்தைகள் பொருளாதார நெருக்கடி கட்டத்தைக் குறிப்பிடுகிறது, பொருளாதார நெருக்கடிக் கட்டம் தொடர்ந்து இருக்காது, அது எப்படி உருவாகிறது. அது எப்படி மீள்கிறது, மீண்டும் எப்படி நெருக்கடிக்குத் தள்ளப்படுகிறது என்பதை மூலதனம் நூல் தெளிவாக கூறியுள்ளது.

 ஒவ்வொரு பொருளாதார நெருக்கடியைக் கடந்து செழுமை (Prosperity), மிகையுற்பத்தி (Over Production), நெருக்கடி (Crisis), தேக்கம் (Stagnation) ஆகியவை ஏற்படுகிறது. அணுகுண்டை பயன்படுத்திய பிறகும் பொருளாதார நெருக்கடியை முதலாளித்துவம் சந்தித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது. மார்க்சின் பொருளாதார நெருக்கடி கோட்பாட்டை முதலாளிகளும் புரிந்து கொள்ள முயற்சிப்பர், ஆனால் புதிய பாதையினரால் புரிந்து கொள்ளவே முடியவில்லை.

 மார்க்சியம் பேசினால், இதுவெல்லாம் மனப்பாட மார்க்சியம் என்று புதிய பாதையினர் கூறிவிடுவர். இழப்பதற்கு ஒன்றும் இல்லை என்று அன்றைய நிலைக்கு கூறுய முழக்கத்தை மட்டுமே புதிய பாதையினர் மார்க்சியமாகக் கொள்வர். அதைத் தவிர மார்க்சியத்தில் எதையும் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள்.

 லெனின் அன்றைய நிலைக்கு கூறியதை அப்படியே இன்றும் நடக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது வறட்டு மார்க்சியம். புதிய நிலைமைக்கு ஏற்ப போர் புதிய வடிவத்தை எடுக்கும். அதனை முன்கூட்டியே கணிக்கத் தேவையில்லை. வரும் போது அதை எதிர்கொள்ள வேண்டும். வழக்கமாக நடந்ததையே எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பது வறட்டுவாதமாகும், அது மார்க்சியம் அல்ல.

 மார்க்சிய அடிப்படை என்பது வேறு, மார்க்சிய அடிப்படையால் சூழ்நிலைமைக்கு எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள் வேறு. புதிய பாதையனிர் முடிவுகளைப் பற்றியே பேசுகின்றனர், அடிப்டையைப் புரிந்து கொள்வதே இல்லை.

 அமரன் சமரன்:-

“இன்று மார்க்ஸ் எங்கெல்ஸ் லெனின் ஸ்டாலின் போன்றோர் காலத்தில், சுமார் 80% மக்கள், இழப்பதற்கு ஏதுமற்ற ஏழை பாட்டாளிகளாக இருந்த நிலை இன்று இல்லை என்பதை புரிய வேண்டும்.”

 புதிய பாதையினர் நமக்குப் புரிய வைக்க நினைப்பது என்வென்றால், முன்பு போல் பாட்டாளிகள் இல்லை, அவர்களில் சிலர் அதிகம் ஊதியம் பெறுகின்றனர். அப்படி ஊதியம் பெறுகிற பாட்டாளிகளைக் கொண்டு மக்கள் கார்ப்பரேட் அமைக்க வேண்டும் என்பதாகும்.

 அமரன் சமரன்:-

“2ம் உலகப்போருக்கு பின், உலகெங்கும் உள்ள முன்னேறிய பாட்டாளி வர்க்கத்தினருக்கு, எங்களை போன்றோருக்கு, எங்களின் அன்றாட வாழ்க்கை தேவைகளை விட அதிக வருவாய் எங்களுக்கு கிடைக்கிறது.

 

அதாவது, ஆளும்/சுரண்டும் வர்க்கங்கள் அமைப்பு சாராத ஏழை உழைக்கும் மக்களை அநியாயமாக சுரண்டி சேர்க்கும் உபரி மதிப்பில் ஒரு பகுதியை, சமூகத்தில் சம வேலைக்கு பிறருக்கு கொடுக்கும் கூலியை விட, எங்களுக்கு அதிக சம்பளமாக கொடுக்கிறது.

 

இதனை இன்று முன்னேறிய பாட்டாளிகளான நாங்கள், ஆளும் வர்க்கங்களிடம் இருந்து பெறும் உபரிமதிப்பில்/ஆளும் வர்க்க சுரண்டலில் இருந்து பெறும் பங்கு என்று மெய்யான மார்க்சீய லெனினியப்படி கூறுகிறோம். இது சரியா, தவறா?.”

       இது போன்ற அபத்தத்தைப் பற்றி பேச வைக்கின்றனர் புதிய பாதையினர். இதனை ஏன் அபத்தம் என்று கூறுகிறேன் என்றால், இதில் தெளிவேயில்லாமல் கூறப்பட்டள்ளது.

       முதலில் முன்னேறிய பாட்டாளி என்கிறார், அப்படி என்றால் பாட்டாளி வர்க்கத்தில் அதிகம் சம்பளம் பெறும் பாட்டாளி என்று கொள்ளலாம், பொதுமான பாட்டாளிகளைவிட சிலருக்கு அதிகம் ஊதியம் கொடுக்கப்படுகிறது. இவர்களை மார்க்சியம் மேட்டுகுடி பாட்டாளிகள் என்று கூறுகிறது.

 அடுத்து கூறுகிறார், அமைப்பு சாராத ஏழை உழைக்கும் மக்களை அநியாயமாக சுரண்டி சேர்க்கும் உபரி மதிப்பில் ஒரு பகுதியை, சமூகத்தில் சம வேலைக்கு பிறருக்கு கொடுக்கும் கூலியை விட, தங்களுக்கு அதிக சம்பளமாக கொடுக்கிறது என்கிறார். இங்கே  அமைப்பு சார்ந்த அனைத்து பாட்டாளிகளையும் சேர்த்துக் கூறுவது போல் இருக்கிறது. அதாவது அமைப்பு சாராத உழைக்கும் மக்களிடம் இருந்து பெறப்பட்ட உபரி மதிப்பில் ஒரு பகுதியை பாட்டாளிக்கு அதிக சம்பளமாக கொடுக்கப்படுவதாக கூறப்பட்டுள்ளது. தெளிவுக்காக எவ்வளவு சம்பளம் என்று கேட்டேன் மாதம் பத்து லட்சம் என்றார். இது எந்த நாட்டு பாட்டாளிக்கு என்றேன். உடனே அனைத்தையும் நிறுத்திவிட்டு வெட்டி பேச்சில் இறங்கிவிட்டார் அமரன் சமரன். இதுவரை அவர் கூறியதில் இருந்தே நமது விமர்சனத்தைத் தொடர்வோம்.

 உபரி மதிப்பு என்றால் சுரண்டல் என்பதைத் தவிர புதிய பாதையினருக்கு எதுவும் இது பற்றி தெரியவில்லை. உபரி மதிப்பு என்பது குறிப்பிட்ட தொழிற்பிரிவில் உள்ள பாட்டாளிகளுக்கு கொடுபடாத மதிப்பு ஆகும்.

 புதிய பாதையினர் கூறுவது என்னவென்றால், அமைப்பு சாராத ஏழை உழைக்கும் மக்களை அநியாயமாக சுரண்டி சேர்க்கும் உபரி மதிப்பில் ஒரு பகுதியில் இருந்து பாட்டாளிக்கு அதிகம் சம்பளம் கொடுக்கப்படுகிறது. அப்படி என்றால், பாட்டாளியின் உழைப்பு முழுமையாக கொடுத்தப்பின்பு மேலும் கூடுதலாக அமைப்பு சாரா தொழிலாளர்களிடம் சுரண்டப்பட்டது கொடுக்கப்படுகிறது.

 பாட்டாளியின் உழைப்புக்கு சமமான சம்பளம் முதலாளி கொடுத்துவிட்டால் முதலாளிக்கு லாபம் கிடைக்காமல் போய்விடும், அப்படி இருக்க வேறொங்கேயோ சுரண்டியதையும் கூடுதலாக பாட்டாளிக்கு கொடுப்பதாக புதிய பாதையினர் கூறுவது அபத்தமாக இருக்கிறது. உபரி மதிப்பில்தான் முதலாளித்துவத்தின் சுரண்டல் அடங்கி இருக்கிறது. பாட்டாளிக்கு உபரி மதிப்பைக் கொடுத்துவிட்டால் முதலாளிக்கு என்ன கிடைக்கும்?

 பாட்டாளியின் உழைப்புச் சக்திக்கு தான் சம்பளம் கொடுக்கப்படுகிறது. முழ உழைப்புக்கு சம்பளம் கொடுக்கப்படவில்லை என்கிற மார்க்சின் கண்டு பிடிப்பு புதிய பாதையினருக்கு மனப்பாட மார்க்சியம், அதனால் அவர்கள் அதனைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்க மாட்டார்கள்.

 உழைப்புச் சக்திக்குதான் சம்பளம் கொடுக்கப்படுகிறது, அதுவும் அந்தந்த நாட்டின் வாழ்வுக்குத் தேவையானதே சம்பளமாகக் கொடுக்கப்படுகிறது. பாட்டாளியின் உழைப்பு முழுமைக்கும் சம்பளம் கொடுத்துவிட்டால் அந்த கம்பெனியின் முதலாளிக்கு லாபம் எங்கிருந்து கிடைக்கும். மார்க்சிய வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி புதிய பாதையினர் உளறிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மார்க்சிய அடிப்படைப் புரிதல் புதிய பாதையினருக்கு சிறிதும் இல்லை. இதை போய் விமர்சித்து நேரத்தை விணடிக்க வேண்டியுள்ளது. இருந்தாலும் இப்படிப் பட்டவர்களின் நோக்கம் அம்பலப்படுத்த வேண்டியது பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கடமையாகும்.

 இதை மேலும் விளக்குவதற்கோ விமர்சிப்பதற்கோ ஒன்றும் இல்லை. இறுதியாக ஒன்றை மட்டும் கூறிவிட்டு முடித்துக் கொள்ளலாம்.

 இரண்டாம் அகிலத்தில் புதிய பாதையினர் கூறுவது போல் அதிகம் ஊதியம் பெறுகிறவர்கள் இருந்தனர். அப்படிப்பட்டவர்கள் பாட்டாளி வர்க்க சிந்தனையை கைவிட்டு குட்டிமுதலாளித்துவ மனப்பான்மைக்கு மாறிவிட்டனர் என்று லெனின் கடுமையாக விமர்சித்துள்ளார்.

 

“முதலாளிகளாக மாறிய இந்தத் தொழிலாளர்கள் அல்லது மேட்டுக்குடி உழைப்பாளர்கள்” தங்களது வாழ்க்கை முறையிலும், ஊதியத்தின் அளவிலும், தங்கள் கண்ணோட்டம் முழுவதிலும் குட்டிமுதலாளித்துவ மனப்பான்மை கொண்ட இவர்கள், இரண்டாவது அகிலத்தின் பிரதானத் தூண்கள் ஆவர், தற்காலத்திய முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் பிரதான சமூகத் தூண்கள் ஆவர். ஏனெனில், அவர்கள்தாம் தொழிலாளி வர்க்க இயக்கத்தின் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் மெய்யான கையாட்களாக, முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் தொழிலாளர் சேவகர்களாக, சீர்திருத்தவாதத்துக்கும் தேசியவெறிக்குமான மெய்யான வாகனங்களாக இருக்கின்றனர். பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கும் முதலாளித்துவ வர்க்கத்துக்கும் இடையில் நடைபெறும் உள்நாட்டுப் போரில், அவர்கள் தவிர்க்க இயலாதபடி, பெரிய எண்ணிக்கையில் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் தரப்பை ஏற்கின்றனர்,…..”

(ஏகாதிபத்தியம்- முதலாளித்துவத்தின் உச்ச கட்டம்)

 மார்க்ஸ் காலத்திலும் மேட்டுகுடி பாட்டாளிகள் (labour aristocracy) இருந்தனர், அவர்களைப் பற்றி மார்க்ஸ குறிப்பிடும் போது பொருளாதார நெருக்கடி காலத்தில் உடனடியாக பாதிப்புக்கு உள்ளாவது இவர்கள் தான் என்று கூறியுள்ளார்.

 புதிய பாதையினர் இப்படிப்பட்ட குட்டி முதலாளித்துவ மேட்டுகுடி பாட்டாளிகளின் அதிக ஊதியத்தில் இருந்து மக்கள் கார்ப்பரேட் நடத்த வேண்டும் என்கின்றனர். புதியதாக எழும் பொருளாதார நெருக்கடியில் இந்த மேட்டுகுடி பாட்டாளிகளே அதிகம் பாதிப்புக்கு உள்ளாவார்கள், அது மட்டும் அல்லாது மக்கள் கார்ப்பரேட்டும் பொருளாதார நெருக்கடிக்கு உள்ளாகும். இப்படி இரட்டை வீழ்ச்சிக்கு உள்ளாகும் குட்டி முதலாளித்துவ மேட்டுகுடி பாட்டாளிகளின் சிந்தனையில் புதிய பாதையினர் மூழ்கிக் கிடக்கின்றனர்.

 இதற்கும் முழுமையாக சுரண்டலுக்கு ஆளாகும் பாட்டாளிகளுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் கிடையாது. புதிய பாதையினர் மேட்டுகுடி பாட்டாளி வர்க்கத்தின் குட்டி முதலாளித்துவ சிந்தனையை பாட்டாளி மத்தியில் பரப்ப முனைகின்றனர். இந்த மேட்டுகுடி சிந்தனை பாட்டாளிகளுக்கு பொருந்தாது என்பதையே மார்க்சியம் நமக்கு போதிக்கிறது.

       புதிய பாதையினரிடம் குட்டி முதலாளித்துவ சிந்தனை காணப்படுவதினால், அவர்களுக்கு பாட்டாளி வர்க்க போர் குணம் இல்லாமல் குட்டி முதலாளித்துவ மனிதநேய மார்க்சியம் பேசிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

       பாட்டாளி வர்க்கத்தைக் கொண்டு முதலாளித்துவ வர்க்கத்துடன் போரிடுவதற்கு பதில் முதலாளிகளுக்கு எதிரான் மக்கள் கார்ப்பரேட்டை அமைக்க முயற்சிக்கின்றனர் புதிய பாதையினர். அணுகுண்டைக் கண்டு அஞ்சிய புதிய பாதையினர், ஏகாதிபத்திய கார்ப்பரேட்டுடன் போட்டி போட்டு அழிந்து போக இருக்கின்றனர்.

        இந்த அழிவுக்கு பாட்டாளி வர்க்கம் பலியாகாது. தனது போர்குணத்தால் ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்து நேரடியாகப் போராடும், புதிய பாதையினரின் குறுக்கு வழியில் பாட்டாளி வர்க்கம் செல்லாது.

 புதிய பாதையினர் மார்க்சிய அரசியல் பொருளாதாரத்தையும் வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாதத் தத்துவத்தையும் சரியாகப் புரிந்கொள்ள வேண்டும். புரிந்து கொள்ளாதவரை குட்டி முதலாளித்துவ சிந்தனையிலே வீழ்ந்து கிடப்பர்.

 

Monday, 31 August 2020

தத்துவமும் மதமும்

(நிசான் கார் தொழிற்சாலையில் (Renault nissan automotive india Pvt ltd) பணிபுரியும் தோழர்கள் மத்தியில் “சூம்” (zoom) இணைய வழியில் “தத்துவமும் மதமும்” என்ற தலைப்பில் பேசினேன். கலந்து கொண்டவர்கள் பல கேள்விகளைக் கேட்டனர். தொழிலாளர்களிடம் உரையாடியது மகிழ்வைத் தந்தது. அவர்களது ஆர்வம் நம்பிக்கையை ஊட்டுகிறது.)



1) தத்துவத்திற்கும் மதத்திற்கும் உள்ள ஒற்றுமையும் வேறுபாடும்

தத்துவம் - மதம் பற்றிய சிறு அறிமுகத்தைத் தான் இன்று கொடுக்கப் போகிறேன். இந்த அறிமுகத்தின் போது தத்துவம் மதம் பற்றிய புதிய கலைச் சொற்களையும் தெரிந்து கொள்ளப் போகிறீர்கள். புரியாத கலைச் சொற்கள் வந்தால் கவலைப்பட வேண்டாம். இன்று காதில் விழுகின்ற கலைச் சொற்காள் நாளை பிறர் பேசும் போதோ, நீங்களாகவே படிக்கும் போதோ படிப்படியாக புரிந்து கொள்ளலாம்.

தத்துவத்திற்கும் மதத்திற்கும் ஒற்றுமையும் இருக்கிறது வேற்றுமையும் இருக்கிறது. தத்துவத்தில் உள்ள ஒரு பிரிவுக்கும், மதத்திற்கும் நெருக்கம் இருக்கிறது. அதனால் தான் முதலில் தத்துவத்தைத் தெரிந்து கொண்டு, அடுத்து மதத்தைப் பற்றிப் பார்க்கலாம்.

தத்துவமும் மதமும் மேலை நாடுகளில் தனித்தனியாகப் பிரிந்து காணப்படுகிறது. நம் நாட்டில் தத்துவமும் மதமும் இணைந்து காணப்படுகிறது.

மேலைநாடுகளில் தத்துவாதிகள் என்றால் அரிஸ்டாட்டில், பிளாட்டோ போன்றவர்களும், மதம் என்றால் அதனை நிலைநிறுத்திய ஏசுநாதர், நபிகள் நினைவுக்கு வருவார்கள்.

இந்தியாவில் அத்வைத தத்துவத்தை நிலைநிறுத்திய சங்கரரே சனாதன மதத்துக்கும் தலைவராகவும் இருக்கிறார். அதே போல வைணவ மதத்தின் தலைவராக ராமானுஜரும், அந்த மதத்தின் தத்துவமான விசிட்டாத்வைதத்திற்குத் தலைவரும் அவரே ஆவார். தமிழகத்தில் உள்ள சைவ மதமும் இதே போலத்தான். இந்த மதத்தைச் சைவம் என்றும் இதன் தத்துவத்தைச் சைவ சித்தாந்தம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்தச் சைவ மதத்திற்கு ஒத்த தவலைவரை முன்னிருத்துவதில்லை. ஆனால் சைவ தத்துவமான சைவ சித்தாந்தத்திற்கு மெய்கண்ட தேவர் முன்னிருத்தப்படுகிறார்.

மதமும் தத்துவமும் இணைந்து காணப்படுவது இந்தியாவில் மட்டும்தான். மேலை நாடுகளில் அவ்வாறு இல்லை. இந்த வேறுபாட்டை முதலில் மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

தத்துவமும் மதமும் ஒன்றிணைந்து காணப்பட்டாலும் இரண்டுக்கும் வேறுபாடு இருக்கிறது. அதில் முக்கியமானது உலகைப் படைத்தவரை ஒரு உருவமாகப் பார்ப்பது மதம், உலகைப் படைத்தவரை உருவமற்ற சக்தியாகப் பார்ப்பது தத்துவம்.

இங்கே சக்தி என்பது நம் நாட்டில் பிரம்மம் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது. ஆங்கிலத்தில் இதற்கு absolute என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மதத்தில் உருவக் கடவுளிடம் "இது வேண்டும்" "அது வேண்டும்" என்று பிரார்த்தனை இடம் பெறும். தத்துவத்தில், சில பயிற்சியின் மூலம் தத்துவம் கூறுகிற நிலையை அடைவது பற்றி இருக்கும்.

2) ஆன்மீகத் தத்துவம் – கருத்துமுதல்வாதம்

இதுவரை நாம் பேசிக் கொண்டிருப்பது ஆன்மீக தத்துவம், இதனைக் கருத்துமுதல்வாதம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ஆன்மீகத்தை மறுக்கிற தத்துவமும் இருக்கிறது அதன் பெயர் பொருள்முதல்வாதம்.

தத்துவத்தில் பல போக்குகள் இருக்கிறது. எவ்வளவு போக்குகள் இருந்தாலும் அதனை இரண்டு பிரிவுக்குள் அடக்கிவிடலாம். ஒன்று ஆன்மீகவாதம் அதாவது கருத்துமுதல்வாதம், மற்றொன்று ஆன்மீகத்தை மறுக்கின்ற பொருள்முதல்வாதம். இந்தப் பொருள்முதல்வாதத்தை நாத்திகவாதம் என்றும் கூறலாம். ஆனால் பொருள்முதல்வாத தத்துவத்தில் நாத்திகம் மட்டுமே கூறப்படவில்லை. பல விஷயங்கள் பேசப்பட்டுள்ளது.

தத்துவத்தில் உள்ள இந்த இருபெரும் பிரிவுகளைப் பற்றிச் சுருக்கமாகப் பார்க்கலாம்.

3) கருத்துமுதல்வாதம் – பொருள்முதல்வாதம்

உலகம் படைக்கப்பட்டதா? இல்லை அது இயற்கையிலேயே என்றும் உள்ளதா? என்ற கேள்விக்கு இரண்டுவிதமான பதில் கிடைக்கிறது. அந்தப் பதிலைக் கொண்டே ஒன்றை கருத்துமுதல்வாதம் என்றும் மற்றொன்றை பொருள்முதல்வாதம் என்றும் கூறுகிறோம்.

உலகம் படைக்கப்படவில்லை, அது என்றும் உள்ளது. மாற்றத்திற்கு உட்பட்டு மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது என்று கூறுவது பொருள்முதல்வாதம்.

உலகம் எதாவது ஒரு வகையில் படைக்கப்பட்டது என்று கூறுகிற அனைத்தும் கருத்துமுதல்வாதம். அதாவது எதோ ஒரு சக்தியினால் இந்த உலகம் படைக்கப்பட்டது என்று கூறுவது கருத்துமுதல்வாதம். இதில் பல பிரிவுகள் இருக்கிறது. அதில் முக்கியமான இரு பிரிவுகளை மட்டும். இப்போ இங்கே பார்க்கலாம்.

4) புறநிலை கருத்துமுதல்வாதம் - அகநிலை கருத்துமுதல்வாதம்

கருத்துமுதல்வாதம் பல பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது. பல பிரிவுக்குள், ஒரு முக்கியமான இரண்டு பிரிவு இருக்கிறது. ஒன்று புறநிலை கருத்துமுதல்வாதம் மற்றொன்று அகநிலை கருத்துமுதல்வாதம்.

உலகப் படைப்புக்குக் காரணமான அந்தச் சக்தி புறத்தில், இந்த உலகிற்கு அப்பால் இருப்பதாகக் கருதுவது புறநிலை கருத்துமுதல்வாதம். படைக்கிற சக்தி பௌதீக உலகிற்கு அப்பால இருப்பதாகக் கூறுவதால், இதற்குப் புறநிலைக் கருத்து முதல்வாதம் என்று பெயர். அதனால் தான் கருத்துமுதல்வாதத்தை ஆங்கிலத்தில் Metaphysics என்று அழைக்கப்படுகிறது. Meta என்றால் "அடுத்து" அல்லது "அப்பால்" என்று பொருள். அதாவது பௌதீக உலகத்திற்கு அப்பால்.

படைப்பு சக்தியை இந்த உலகிற்குப் புறத்தில் உள்ளதாகக் கருதுவதால் இந்தத் தத்துவத்திற்குப் புறநிலைக் கருத்துமுதல்வாதம் என்று பெயர். அந்தச் சக்தியை புறத்தில் காணாது அகத்தில், அதாவது மனதில் இருப்பதாகக் கொள்வது அகநிலைக் கருத்துமுதல்வாதம்.

நாம் நினைப்பதே புறத்தில் தோன்றுகிறது. புறத்தில் எதுவும் இருப்பதில்லை, நமது மனமே புறத்தைப் படைக்கிறது. இது தான் அகநிலை கருத்துமுதல்வாதம்.

புறநிலைக் கருத்துமுதல்வாதத்திற்கு ராமானுஜரின் விசிட்டாத்வைதத்தையும் அகநிலைக் கருத்துமுதல்வாதத்திற்கு ஆதி சங்கரருடைய அத்வைதத்தையும் குறிப்பிடலாம். பொதுவாக உலகம் முழுவதும் காணப்படுவது புறநிலை கருத்துமுதல்வாதமே. இந்தியாவிலும் நடைமுறையில் கடைப்பிடிப்பது புறலைநிலைக் கருத்துமுதல்வாதமே.

5) தத்துவத்தின் இரு பிரிவுக்குக் காரணம்

தத்துவத்தை ஏன் இப்படி இரண்டு பிரிவாகப் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டும்? என்ற கேள்வி எழுப்புவது இயல்பானது.

கருத்துமுதல்வாதம் இந்த உலகப் பிரச்சினைகளை விளக்குவதோடு நின்றுவிடுகிறது. பணக்காரணமாக இருப்பதற்கும், ஏழையாக இருப்பதற்கும் அவரவர் போன ஜென்மத்தில் செய்த செயல்களே காரணம் என்று விளக்கம் மட்டுமே கொடுக்கிறது கருத்துமுதல்வாதம்.

ஆனால் பொருள்முதல்வாதம் இந்த உலகப் பிரச்சினைகளுக்குக் காரணத்தைக் கூறுவதோடு அதனை மாற்றுவதற்கான வழியினையும் கண்டுபிடித்துக் கூறியிருக்கிறது.

சமூக மாற்றத்தைக் கோருவது பொருள்முதல்வாதம், சமூகத்தை இருக்கும் நிலையிலேயைக் காக்க விரும்புவது கருத்துமுதல்வாதம்.

6) தத்துவத்தின் சார்பு

பொருள்முதல்வாதத்தை ஏன் தொழிலாளர்களின் தத்துவம் என்று கூறுகிறோம். சமூக மாற்றம் என்பது உழைப்பாளர்களின் நலனை பிரதிபலிப்பதனால் பொருள்முதல்வாதத்தைத் தொழிலாளர்களின் தத்துவம் என்று கூறப்படுகிறது.

இந்த யதார்த்த சமூகத்தைத் தக்க வைப்பதற்குப் போராடுவதனால், இந்தக் கருத்துமுதல்வாதத்தை ஆளும் வர்க்கத்திற்கு உரியதாகக் கூறப்படுகிறது.

இந்த வகுப்பு தத்துவ அறிமுகம் என்பதனாலே, இந்த வேறுபாட்டை இத்துடன் நிறுத்திக் கொள்வோம். வேறொரு வகுப்பில் விரிவாக இதனைக் காணலாம். தத்தவம் பற்றிய அறிமுகத்திற்குத் தேவைப்படுவதை மட்டும் இன்று பார்ப்போம்.

7) இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம்- வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாதம்

மார்க்சிய தத்துவமான பொருள்முதல்வாதம் இரண்டு உட்பிரிவு கொண்டுள்ளது. ஒன்று இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம், மற்றொன்று வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாதம்.

இந்த உலகமும் இயற்கையும் எப்படி எல்லாம் நிலைபெற்று இருக்கிறது, எப்படி எல்லாம் மாறுகிறது என்பதை ஆராய்வது இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம்.

சமூகம் எவ்வாறு தோன்றியது, எவ்வாறு நிலைபெறுகிறது, எவ்வாறு மாற்றம் அடைகிறது என்பதை ஆராய்வது வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாதம்.

இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம் - வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாதம் என்பதை இரண்டு தனித்தனியான வகுப்புகளில் பார்க்கப்பட வேண்டியவை. இங்கே சுருக்கமாகவே பார்க்கிறோம்.

8) மதம்

அடுத்து மதம். இதுக்கு முன்னால் கருத்துமுதல்வாதம் பற்றிப் பேசினோம், அந்தத் தத்துவத்திற்கு நெருக்கமானது மதம். கருத்துமுதல்வாதம் இந்தப் பிரபஞ்சம் ஒரு சக்தியினால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட என்று கூறுகிறது. மதம் அந்தச் சக்தியை ஒரு கடவுளாக உருவகம் செய்கிறது. அந்தச் சக்திக்கு மனித உருவம் கொடுக்கிறது.

சைவ மதம் அந்த இறைவனைச் சிவபெருமான் என்கிறது, வைணவம் நாராயணன் என்கிறது. கிறித்துவத்தில் கர்த்தர் அல்லது ஏசு என்று கூறப்படுகிறது. இஸ்லாத்தில் அல்லா என்று கூறப்படுகிறது. ஆனால் இஸ்லாத்தில் இறைவனுக்கு உருவம் கொடுப்பதில்லை. அந்த அல்லாவின் சக்தியைப் பற்றி தான் பேசப்படுகிறது

இந்த உலகம் அந்த இறை சக்தியின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது என்று மதம் கூறுகிறது. அந்தக் கட்டுப்பாட்டை மீறி இந்த உலகத்தில் ஒன்றையும் செய்திட முடியாது. அவன் அன்றி ஒரு அணுவும் அசையாது. இது தான் மதத்தின் அடிப்படைக் கருத்தாகும்.

9) மார்க்சியப் பார்வையில் மதம்

ஆனால் மதத்தைப் பற்றி நமது பார்வை வேறுபட்டது., அதாவது தொழிலாளர்களது பார்வை வேறுபட்டது.

மதம் ஒரு காலத்தில் தோன்றியது என்பதே மார்க்சியப் பார்வை. அப்படி என்றால் மதம் தோன்றாக் காலம் என்று ஒன்று உண்டா? ஆம் இருந்தது. அந்தச் சமூகம் பழங்குடி சமூகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அனைத்து நாகரீக சமூகமும் இந்தப் பழங்குடி சமூகத்தைக் கடந்து தான் வந்துள்ளது. நேரடியாக எந்தச் சமூகமும் நாகரீகம் பெற்றுவிடவில்லை.

அந்தப் பழங்குடி சமூகத்தில் கடவுளோ, மதமோ கிடையாது. இந்த இரண்டும் இல்லாத அந்தச் சமூகம் எப்படி இருந்தது என்பதைப் பார்ப்போம்.

அந்தப் பழங்குடி சமூகத்தில் மக்கள் தங்களுக்குள் வேறுபாடு இன்றி வாழ்ந்தார்கள். அவர்களிடம் பணக்காரன் - ஏழை என்ற வேறுபாடு கிடையாது. அப்படி இருந்தும் அந்த வாழ்க்கை மிகவும் கடினமானதாகத் தான் இருந்தது. வேட்டையில் எந்த உணவும் கிடைக்காமல் சில நாட்கள் பட்டினி கிடக்க வேண்டிய சூழ்நிலை அவ்வப்போது ஏற்பட்டது. அந்நிலைமைகளில் பூமியில் உள்ள கிழங்குகளைத் தோண்டி எடுத்து உண்பார்கள். அதுவும் கிடையாத சூழ்நிலையையும் அன்றைக்கு அவர்கள் சந்தித்தார்கள்.

அந்தப் பழங்குடி சமூகத்தில் பணக்காரர் - ஏழை என்ற வேறுபாடு தான் கிடையாது. ஆனா அவர்கள் கஷ்டங்கள் இல்லாத வாழ்க்கை வாழ்ந்தார்கள் என்று சொல்லிவிட முடியாது.

வேட்டை ஆடுவதற்கு அன்றைக்கு அவர்களிடம் இருந்த கருவிகள் மிகவும் சாதாரணமானது. அதை வைத்துக்கொண்டு அன்றாட உணவுத் தேவையை முழுமையாக நிறைவேற்றிக் கொள்ள முடியவில்லை. உணவுகளைத் தேடுவது மட்டுமே அன்றைக்கு வேலையாக இருந்ததும், முழு நாள் தேடியும் உணவு அவர்களுக்குச் சொற்பமாகத் தான் கிடைத்தது.

பழங்குடி மக்கள் சேர்ந்து தான் வாழ்ந்தார்கள், ஆனால் அது ஒரு சிறிய கூட்டமாகத்தான் இருந்தது. விலங்கிடம் இருந்து தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளச் சேர்ந்தே வாழ வேண்டிய, சூழ்நிலை தான் அப்போது இருந்தது. மேலும் அந்தச் சிறு குழு தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளச் சேர்ந்து வாழ வேண்டிய கட்டாயமும் இருந்தது.

ஒவ்வொருவரும் அந்தக் கூட்டத்தில் இருக்கிற அனைவருக்காகவும் உழைப்பார்கள். கிடைக்கிற அனைத்தையும் சமமாகப் பங்கிட்டார்கள். அன்றைய நிலையில் அவர்கள் ஒரு கூட்டு வாழ்க்கை முறையில் தான் வாழ்ந்தார்கள். இந்தக் கூட்டு வாழ்க்கைக் காரணமாக அன்றைய பழங்குடி சமூகத்தை ஆதி பொதுவுடைமை சமூகம் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு தனிநபரும் அந்தக் கூட்டத்துக்கு அவசியமாக இருந்ததால், ஒவ்வொரு தனிநபரையும் காப்பாற்ற வேண்டி வந்தது. எந்த ஒரு நபரையும் இழக்காமல் காப்பாற்ற வேண்டிய சூழ்நிலையே அன்னைக்கு இருந்தது. அன்றை சிந்தனைகளும் கருத்துக்களும் இந்தச் சூழ்நிலைக்குத் தக்கபடி இருந்தது. அவர்களின் கூட்டு வாழ்க்கைச் சிந்தனையை, அவர்வர்களின் இந்தச் சூழ்நிலையே ஏற்படுத்திக் கொடுத்தது.

மிகமிகச் சிறிய கூட்டமாகத் தொடக்கத்தில் இருந்தால், பிற இன மக்களோடு சண்டை ஏற்படும் போது, தோல்வி அடைந்த பிற பழங்குடி மக்களை, தம் இனத்தோடு சேர்த்துக் கொள்ளாமல், அவர்களைக் கொலை செய்துவிடுவார்கள். இருக்கிற உணவு பற்றாக் குறையினால் போர் கைதிகளைப் பராமறிக்க முடியவில்லை. அதனால பிடிபட்டவர்களை அன்றைக்குக் கொலை செய்துவிடுவார்கள். இது தொடக்கல கால நிலைமை.

இனக் குழு பெருகிய போது, தோல்வி அடைந்த இன மக்களை, முன்பு போலக் கொலை செய்யாமல், அவர்களை அடிமையாக வைத்துக் கொண்டார்கள்.

இந்தப் பழங்குடிகளிடம் மதம் தோன்றவில்லை என்று கூறினோம். ஆனா அந்த மக்களிடம் ஒண்ணு இருந்தது. அதை ஆங்கிலத்தில் Magic என்று கூறுவார்கள். இதைத் தமிழில் மாயவித்தை என்று சொல்லாம். தங்களுக்கு உணவாக எதுவும் கிடையாக்காத போது, அந்த நிலைமைகளைச் சமாளிப்பதற்கு உருவானதே இந்த மாயவித்தை.

இயற்கையைச் செயற்பட வைக்க உதவக்கூடிய ஒரு பொய்த்தோற்ற உத்தியே மாயவித்தை. பொய்த் தோற்றம் என்று கூறுவதால் இது ஒரு மதப் போக்காகப் பார்க்கக்கூடாது. இது ஒரு மன கிளர்ச்சிக்காக அந்த மக்கள் செய்தனர். இதை எப்படிச் செய்தனர் என்பதைப் பார்ப்போம்.

மழை பெய்யாத காலங்களில், அதனால் ஏற்பட்ட அசாதரணச் சூழ்நிலையில், அவர்கள் கூட்டாக மழை வேண்டி நடனம் ஆடுவார்கள். மழை பெய்தது போலவும், அதன் விளைவாகக் கிழங்குகள் நிறையக் கிடைத்த போலவும் நடிப்பார்கள். இந்த நடிப்பு ஒரு வகையில் மனக் கிளர்ச்சி ஏற்பட்டு, அந்த அசாதாரணச் சூழ்நிலையில் இருந்து தப்பிக்க முயற்சி செய்தார்கள்.

இது தொடக்கலாம்.

அதற்கு அடுத்த, சமூக வளர்ச்சி கட்டத்தில் "மழையே வா" என்று கட்டளை இட்டார்கள். இது அவங்களோட இயலாமையை வெளிப்படுத்தினாலும், எந்த இயற்கைக்கு மீறிய சக்தியிடமும் வழிபடவில்லை என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அதனால் தான் இதை மதம் என்று சொல்வதில்லை.

இந்தப் பழங்குடி சமூகத்தில் மதம் தோன்றவில்லை என்பதைத் தெரிந்து கொண்டோம். அப்படி என்றால் எந்தச் சமூகத்தில் மதம் தோன்றியது.

இந்தப் பழங்குடி சமூகத்தின் ஆதித வளார்ச்சிக் கட்டத்தில் மதம் தோன்றியது.

அந்த நேரத்தில் உற்பத்திக் கருவிகள் சற்று மேம்பாட்டு இருந்தது, அதனுடன் உழைப்புப் பிரிவினை ஏற்பட்டுவிட்டது. இந்த உழைப்புப் பிரிவினை தான் அன்றைய வளர்ச்சிக்கு முக்கியமானது.

குறிப்பிட்ட சிலர் வேட்டையாடுவதும், மற்ற சிலர் ஆடு, மாடுகளை மேய்ப்பதுமான வேலைப் பிரிவினை முதலில் தோன்றியது. இந்த வேலைப்பிரிவினையினால் உணவு உற்பத்தியில் சற்று உபரி ஏற்பட்டது. இந்த உபரி அன்றைய சமூகத்தின் தேவையை முழுமையாக நிறைவேற்றிவிட வில்லை என்றாலும், பழைய நிலைமையை ஒப்பிடும்போது சற்று உபரியாகக் காணப்பட்டது.

இந்த உபரியை பயன்படுத்திக் கொள்வதில் புதிய மாற்றம் ஏற்பட்டது. முன்பு கூட்டாக உழைத்தனர், கிடைப்பதை சமமாகப் பங்கிட்டனர். இப்போது வேலைப்பிரிவினைக்கு ஏற்ப பங்கீடு மாறியது. சமமான பங்கீடு என்ற முறை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மறையத் தொடங்கியது.

கூட்டாகச் செய்த மாயவித்தை இப்போது ஒருசிலரால் மட்டுமே செய்யப்பட்டது. அதில் தனிச்சிறப்பும் தேர்ச்சியும் வளர்ந்தது. பழங்குடிகளுக்கு இடையே இணைப்பு ஏற்பட்டது, இந்த இணைப்பு போர்களாலும், வேறு சில காரணங்களாலும் ஏற்பட்டது. அவ்வாறு ஏற்படும் போது அவர்கள் செய்து வந்த தொழிலையே அவர்கள் தொடர்ந்து செய்யக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டது. இந்த உழைப்புப் பிரிவினையின் அடிப்படையில் தான் சாதி தோன்றியது. சாதி தோன்றியதற்குப் பல காரணங்களில் இதுவும் ஒன்று.

வேலைப் பிரிவினையின் வளர்ச்சியினால், உடல் உழைப்பை செலுத்துபவர்களுக்கும் அதனை நிர்வகிப்பவர்களுக்கும் இடையே வேறுபாடு தோன்றத் தொடங்கியது. இந்த உடல் உழைப்பு இல்லாதவர்கள் உபரியை கையக்கப்படுத்தினர். இந்தக் கையப்படுத்துவதற்கு நியாயம் கற்பிக்கவே மதம் தோன்றியது. உடலால் உழைப்பவர்களை இழிவாகப் பார்க்கும் போக்குத் தொடங்கியது. மூளை உழைப்பு உயர்ந்ததாகக் கருதப்பட்டது.

உழைப்பை செலுத்துவர்களுக்கும் உழைப்பை வாங்குபவர்களுக்கும் இடையே உள்ள கோபதாபங்களை மூடிமறைக்கவே மதம் தோன்றியது. மதமும் அரசும் ஒரே காரணத்தின் அடிப்படையில் தான் தோன்றியது

10) வர்க்கம் தோன்றிய போது மதம் தேவைப்பட்டது

மதத்தில் சுரண்டும் வர்க்கத்தின் நலன்கள் பிரதிபிக்கிறது. மதமும், அரசும் அனைவருக்கும் பொதுவானது என்று கூறப்பட்டது. ஆனால் அதன் வர்க்கத் தன்மையை மார்க்சியமே வெளிப்படுத்தியது.

சமூகத்தில் சிலர் பணக்காரர்களாகவும், பலர் ஏழைகளாகவும் இருப்பதற்குக் காரணத்தைக் கூறுவதில் மதத்தின் வர்க்க சார்பு அடங்கி இருக்கிறது. பணக்காரர்கள் இன்று பணக்காரர்களாக இருப்பதற்குக் காரணம், போன ஜென்மத்தல் அவர்கள் செய்த புன்னியக் காரியமே, என்று மதம் கூறுகிறது. உழைப்பாளிகள் நாள் முழுதும் உழைத்தும், அவர்களுக்கு நல்ல வாழ்க்கை கிடைக்காததற்கு, போன ஜென்மத்தில் இவர்கள் செய்த பாவ காரியம் என்று மதம் கூறுகிறது.

அத்தோடு நிற்கவில்லை. அடுத்த ஜென்மத்தில் நல்ல வாழ்க்கை வாழ வேண்டுமானால் இந்த ஜென்மத்தில், பலனை எதிர் பார்க்காமல் உழைக்க வேண்டும். இருப்பதைக் கொண்டு தியாக உணர்வோடு, இந்த ஜென்மத்தில் வாழ்ந்தால், அடுத்த ஜென்மத்தில் நலமாக வாழலாம். இது ஒரு சாதாரணக் கருத்தாகத் தெரியலாம், ஆனால் இதில் தான் மதத்தின் வர்க்கத் தன்மை அடங்கி இருக்கிறது.

11) மதத் தோற்றத்திற்கு இரண்டு காரணங்கள்

மதத்தின் தோற்றத்துக்கு மார்க்சியம் இரண்டு காரணத்தைக் கூறுகிறது. ஒன்று கல்லாமை மற்றொன்று இல்லாமை.

கல்லாமை என்பது இயற்கைப் பற்றிய அச்ச உணர்வால் ஏற்பட்டது.

இல்லாமை என்பது சமூகத்தில் காணப்படும் ஏற்றத் தாழ்வுக்குக் காரணத்தை அறியாமலும், பொருளாதாரப் போக்கைப் புரிந்து கொள்ளாமையினால் உருவான அச்ச உணர்வினால் தோன்றியது.

இயற்கைப் பற்றிய அறியாமையினால் உருவான அச்சமும், சமூகப் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுக்குக் காரணம் பற்றிய அறியாமையினால் ஏற்படுகிற அச்ச உணர்வும் மதம் தோன்றுவதற்குக் காரணமாகிறது.

மதத்தை வெறும் மூட நம்பிக்கையாக, மார்க்சியம் பார்க்கவில்லை. மதம் தோன்றுவதற்கான புறநிலைக் காரணம் இருக்கிறது. அந்தப் புறநிலை இருக்கும் வரை மதமும் அதே போல அரசும் இருக்கும். புறநிலை மறையும் போது மதமும் அரசும் மறைந்து போகும். மதம் தோன்றுவதற்கான முக்கியமான புறநிலைமைகளே அரசு தோன்றுவதற்குக் காரணமாகிறது.

12) கல்லாமை மறைந்துவிட்டது

மதம் தோன்றுவதற்கான இரண்டு காரணங்களில் ஒன்று, இன்றைய நிலையில் மறைந்து விட்டது என்று சொல்லலாம், இயற்கைப் பற்றிய புரிதல் இன்று விஞ்ஞான வளர்ச்சியின் காரணமாக வளர்ந்து இருக்கிறது. படிப்பறிவு குறைந்த, அல்லது விஞ்ஞானப் படிப்பு அறிவு இல்லாதவர்களிடமே இந்தக் காரணங்கள் இன்றும் நீடிக்கிறது. அதனால் இயற்கைப் பற்றிய அறியாமை இன்றைய நிலையில் நீங்கிவிட்டதாகக் கூறலாம்.

ஆனால் பொருளாதார ஏற்றத் தாழ்வினால் ஏற்படுகிற அச்சவுணர்வு இன்னும் நீடிக்கிறது. சமூகத்தில் படிப்பறிவு பெற்றவர்களிடையிலும் இன்று மத உணர்வு இருப்பதற்குக் காரணம் இதுவே ஆகும். விஞ்ஞானிகளிடமும் கூட மத உணர்வு இருக்கிறது.

2008 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட பொருதார நெருக்கடிகள் தோன்றியதற்குக் காரணத்தை அறிந்து கொள்ள முடியவில்லை. நூறு ஆண்டுகளுக்கு மேல் வளர்ச்சி அடைந்த வங்கிகள் சில நாட்களுக்குள் சரிந்து வீழ்ந்தன. இதற்கான காரணத்தை அறியாமல் இருந்தவர்களுக்கு, இதனால் ஏற்படுகிற அச்ச உணர்வு, அவர்களை இயற்கை மீறிய சக்தியிடம் தஞ்சம்புக வைக்கிறது.

13) மதத்தின் மறைவு

மதத்தின் மறைவு என்பது வர்க்க சமூகத்தின் மறைவோடு இணைந்துள்ளது. அப்போது அரசும் உலர்ந்துவிடும், மதமும் தேவையற்றுப் போய்விடும். அந்த வளர்ச்சி அடைந்த கம்யூனிச சமூகத்தில் ஏற்றத்தாழ்வுக்கு இடமே இருக்காது. வர்க்கங்கள் முழுமையாக ஒழிந்து போய்யிருக்கும். பொருளாதார ஏற்றத் தாழ்வுகள் மறைந்து போய்யிருக்கும்.

பொருளாதாரக் காரணங்களால் மக்களிடையே வேறுபாடு இல்லாத அந்தக் காலத்தில் மதம் தேவைப்படப் போவதில்லை. வர்க்க வேறுபாடு இல்லாத அந்தச் சமூகத்தில். வர்க்க ஒடுக்கு முறைக்குக் காரணமான மதம், அரசு ஆகியவை தேவை இல்லாமல் மறைந்து போகிறது. இந்த நிலைமைகளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்றால், முதலாளித்துவச் சமூகத்தைக் கடந்து, கம்யூனிச சமூகத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இதனைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்றால் இயக்கவியல் பொருள்முதல்வாதம் மற்றும் வரலாற்றியல் பொருள்முதல்வாதம் ஆகிய இரண்டையும் படித்தறிய வேண்டும்.

இங்கே சுருக்கமாக அறிமுகம் மட்டுமே செய்யப்பட்டுள்ளது. மேல் விளங்கங்களுக்கு மார்க்சிய தத்துவத்தைப் படித்தறிய வேண்டும். கண்டிப்பாக அரசியல் பொருளாதாரத்தையும் இத்துடன் இணைந்து கற்க வேண்டும்.

இன்று அறிமுகமாகப் பெற்றது, மார்க்சிய தத்துவம், மார்க்சிய பொருளாதாரம் பற்றிய புரிதல் கிடைக்கும் போது, இந்த அறிமுகத்தைக் கடந்து தெளிவைப் பெறலாம்.